YAZAR, YAPIT, YASAM iliskisi
Tekin Sonmez

Yarati, yapit ve yasanan'in içselligi dissalligi, yazarin kendi yaratisina karsi "ben"likten çikip bilinç, bilgi ile disavurumcu "öteki"ligi elde etme ugrasisi, nicedir modern yazin dünyasi için ilgi çeken konulardan birisidir.
Modern yazin dünyasi, yarati sirasinda yazarin geride biraktigi yasanmis olan "yitik zaman" ardindadir.
Baskalari için de kendisi için de yasanmamis gibi yasanmis zamandisi bir zamandir yapit!
Çünkü yapit, yazarin içselligi'nden ötelenen yasanmis olan yitik ve gizem dolu zaman'in çocugu'dur.
Bu yitik zaman, yazar'in çag aidiyeti ve zamandaslik bagintisi olmakla birlikte yazar'in kendiligi; zamandisi biricik bireyselligi de bulutsu ya da saydam bir görünürlük anlaminda ele alinabilir.
Yazar bir anlamda öteledigi; yetenek, bilgi birikimi ve becerisini, istençle öteki kildigi yasanmis olan yitik zaman ile birlikte yaratma süreci içindeki gizleri de birlikte götürmektedir.
Okur için, yapit'in kapali odalari, kilitli kapilari vardir ve anahtarlar gürleyip akan bir irmaga atilmistir.
Anahtarlari alip giden irmak, yasanmis olan yitik zaman'dir.
Uscu, bilimden yana modern yazin ve analitik elestiri bu gizlerin pesindedir.
Ortaya çikan sonuç; çag zamandasligi, arti dogal çevre, sosyal insan faktörü, arti kullanilan dil ve bu dilin yazarla içselligi ve yazarin öteki dillerle ilintisi ve tüm bunlara kosut yazim süreci ve yazim nesnesi olan seylerin yazarda yarattigi ruhsal titresimler ve bu süreçle olusan çok özel biricik bireylik sinirlariyla ötelenen yazarin dünyevi olan kendisidir.
Dünya Evi'nde bir ara çok karmasik (kompleks) konaklayan yazar, zamanla ve nesnelerle içrek yapitlarla; yasayan, yok edilemez, silinemez bir ruhu/özü yapitin içinde birakip yitmistir.
Yazar/yapit arkasindaki sirli arka plan yasam'dir bu.
Geriye dönmeyecek olan insan/yazar, geride biraktigi sakli zaman arasinda yasamaktadir. Artik ne tek basina bir yapittir o, ne de tek basina bir yazar/insan'dir.
Yazarin elinde sakli sözlere bürünen anlatilarin yazinsal metinler olarak kitlesellesme istegi, yazarin altar egosundaki gizli biricik beklentisidir.
Dil/uslama becerisi, yansi mahremiyeti; çevre, zaman/insan kosullariyla örüsen/ayrisan, biresen, örtüsen; tümlesen teklesen rastlantilarin diyalektik evreleriyle ortaya çikan bir üründür yapit.
Roman, deneme, siir, öykü türlerindeki arka plan, her biri ayri ve tek tek ve tümü birlikte; bu nedenle her yaratici için önemlidir.